మనుశ్యాణాం సహస్రేషు
కశ్చిద్యతతి సిద్ధయే।
యతతామపి సిద్ధానాం
కశ్చిన్మాం వెత్తి తత్త్వతః।।
మానవజీవనంలో పరమోద్దేశ్యం భగవంతుని తత్త్వస్వరూపాన్ని గ్రహించడం. ఇది సాధారణ మార్గం కాదు, అపూర్వమైన పథం. వేలల్లో ఒకడే నిజమైన ఆత్మజ్ఞానం కోసం కృషి చేస్తాడు. కానీ అట్టి కృషి చేసిన వారిలో కూడా కొద్ది మందికే పరమార్థ దర్శనం లభిస్తుంది. సాధారణంగా మనుషులు సంపద, భోగాలు, కీర్తి కోసం పరితపిస్తారు. కానీ ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం కోసం శ్రమించడం దివ్యమైన వరం. “సిద్ధి” అనేది కేవలం శక్తులు కాదు; ఇంద్రియ నియంత్రణ, ధ్యానం, జ్ఞానం, భక్తి కలయికే అసలు సిద్ధి. ఈ సిద్ధిని పొందినవారికే భగవంతుని నిజస్వరూప జ్ఞానం అవగతమవుతుంది. శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ మానవజీవన గమ్యాన్ని ఉన్నతమైన కోణంలో చూపించాడు. భౌతిక విజయాలు తాత్కాలికం, కానీ జ్ఞానం-భక్తి రూప సిద్ధి శాశ్వతం.
స్వచ్ఛమైన మనస్సు కలవారికే పరమార్థం బోధన అవుతుంది. “తత్త్వతః” పరమాత్మను తెలుసుకోవడం అంటే ఆయన పరమసత్య స్వరూపాన్ని లోనికి జీర్ణించుకోవడం. ఇది రూపారాధనకే పరిమితం కాదు, లోతైన అనుభవం ద్వారానే సాధ్యం. భక్తి లేకుండా జ్ఞానం నిష్ప్రయోజనం, జ్ఞానం లేకుండా భక్తి అంధం. ఇవి కలిసినప్పుడే నిజమైన సిద్ధి. ఈ సిద్ధి ద్వారా మనిషి జనన మరణ చక్రం నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. అజ్ఞానంలో ఇంద్రియాసక్తులలో చిక్కుకున్నవారు ఈ దారిని చేరుకోలేరు. కానీ శ్రద్ధ, భక్తి, సత్సంగ, ధ్యానం.. ఇవి దారి చూపే దీపాలు. ఈ మార్గంలో ప్రతి అడుగు విలువైనదే, కానీ తుది లక్ష్యం మాత్రం భగవంతుని తత్త్వజ్ఞానం. ఈ శ్లోకం మానవజీవనానికి వెలుగునిచ్చే జ్ఞానదీపం. కాబట్టి మనమందరం భక్తి, జ్ఞానం, ధ్యానం కలిపి ఈ పరమార్థానికి చేరాలని సంకల్పించాలి.