యజ్ఞార్థాత్‌కర్మణోऽన్యత్ర లోకోऽయం కర్మబంధనః ।
తదర్థం కర్మ కౌంతేయ ముక్తసంగః సమాచర ॥
ఈ శ్లోకం లో శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునికి నిస్వార్థకర్మ యోగం అనే మహత్తరమైన మార్గాన్ని బోధిస్తున్నాడు. యజ్ఞార్థం అంటే.. పరమార్థంగా, సమస్త ప్రజల మేలుకోసం, దేవతల యజ్ఞరూపకంగా చేసే కర్మలు. కానీ మనం స్వార్థపూరితంగా, ఫలాపేక్షతో చేసే కార్యాలు మనల్ని కర్మబంధనంలో బంధిస్తాయి. జీవితంలోని ప్రతి కర్తవ్యం దైవార్పణబుద్ధితో చేయబడితే అది యజ్ఞమవుతుంది. అప్పుడు ఆ కర్మ మనసును బంధించదు, మనల్ని శుద్ధి చేస్తుంది. ముక్తసంగుడు అంటే.. ఫలానికీ, ప్రశంసకూ, లాభానికీ బంధించని వాడు.
అటువంటి వాడు తన కర్తవ్యాన్ని భగవంతుని సేవగా చేస్తే, అతను నిజమైన యోగిగా నిలుస్తాడు. ఈ శ్లోకం మనకు చెబుతుంది. ప్రతి పనినీ యజ్ఞమై భావించు; ప్రతి శ్రమనీ దైవార్పణగా చూడి. అప్పుడు కర్మలు మనల్ని బంధించవు, విముక్తికి నడిపిస్తాయి. కర్మను సేవగా మారుస్తే మన జీవితం పావనమవుతుంది. మనం చేసే ప్రతి కర్మలో దైవచైతన్యం కలిస్తే, అదే నిజమైన యజ్ఞం. యజ్ఞ భావన మనసులో స్థిరమైతే, జీవితమే పూజా మయమవుతుంది. aఈ శ్లోకం మనలో కర్తవ్యభావాన్ని మేల్కొల్పుతుంది; ఫలానికంటే ధర్మం ముఖ్యం అని గుర్తుచేస్తుంది.