వేదవ్యాసుడు భగవంతుడిని స్తుతిస్తూ భాగవతంలో చాలా శ్లోకాలు చెప్పాడు. వాటిలో ఒక దానిలో పరమేశ్వరుని ధ్యానం ఎందుకు చేయాలనే విషయాలను వివరించాడు. దాని గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.
“జన్మాద్యస్య యతోऽన్వయాదితరతశ్చార్థేష్వభిజ్ఞః స్వరాట
తేనేఽబ్రహ్మ హృదా య ఆదికవయే ముహ్యంతి యత్ సూరయః ।
తేజోవారిమృదాం యథా వినిమయో యత్ర త్రిసర్గోఽమృష్టా
ధామ్నా స్వేన సదా నిరస్తకుహకం సత్యం పరంఽ ధీమహి ॥”
అర్థం (తెలుగులో):
ఈ శ్లోకంలో వేదవ్యాసుడు భగవంతుని పరమసత్యముగా స్తుతిస్తున్నాడు. భగవంతుడే ఈ సృష్టికి ఆది – ఆయన నుండే జననం, స్థితి, లయం జరుగుతాయి. ఆయన సర్వజ్ఞుడు, స్వతంత్రుడు. బ్రహ్మకు సృష్టి జ్ఞానాన్ని హృదయంలోనే ప్రసాదించేవాడు. తేజో, జల, భూమి వంటి మూలభూతాల పరస్పర మిళితముతో ఏర్పడిన ఈ జగత్తు ఆయన మాయ వశమై ఉన్నది. కానీ ఆయన ధామములో మాత్రం మాయాసంబంధమైన కల్పితాలు ఉండవు. అందువల్ల మనం పరమసత్యుడైన ఆ పరమేశ్వరుని ధ్యానం చేయాలి.