తిరుమల శ్రీవారి ఉత్సవాలను తొలిసారి బ్రహ్మదేవుడు స్వయంగా నిర్వహించాడని పురాణవచనం. అందుకే ఈ ఉత్సవాలకు బ్రహ్మోత్సవాలు అన్న పేరు వచ్చింది. వర్ష ఋతువులో జరిగే కారణంగా వీటిని వార్షిక బ్రహ్మోత్సవాలు అని పిలుస్తారు. అన్నమయ్య కూడా ఈ ఉత్సవాల వైభవాన్ని వర్ణిస్తూ..
“నానా దిక్కుల నరులెల్ల వానలలోనే వత్తురు కదిలి” అని పాడారు. దీక్షతో వెళ్లే భక్తుడు ఇల్లంతా బూజులు దులిపి పండుగకు సిద్ధమయ్యేలా, శ్రీవారి దర్శనానికి వెళ్లే ముందు మనసులోని కల్మషాలు తొలగించుకోవాలి. ఎదలను భక్తితో తడిపి, గుండెల్లో దైవాన్ని నిలిపి, వేంకటేశ్వర దీక్షను స్వీకరించాలి.
ఇలా దీక్షితులై వెళ్లినప్పుడు.. కొండంత ఆనందం, అణువణువూ బ్రహ్మమయ అనుభూతి కలుగుతుంది. అన్నమయ్య అందుకే.. “వేదములే శిలలై వెలసినది ఈ కొండ” అని చెప్పాడు. అనుభవ రహస్యం ఏంటంటే.. గోపుర ప్రవేశ ద్వారం దాటినప్పుడే భక్తుని హృదయం పులకించిపోతుంది. ఆ ప్రవాహం కేవలం కాళ్లకే కాదు, జన్మజన్మల దోషాలను కడిగేస్తుంది. అందుకే అన్నమయ్య గానమై పలికిన అనుభూతి, సాలగ్రామ శిలామూర్తి రూపంలో ప్రత్యక్షమవుతుంది. దేహం మరణిస్తే అది నిర్యాణం. ‘నేను’ నశిస్తే అదే నిర్వాణం. నిర్వాణం చేరవేయు మార్గం బ్రహ్మానందం. బ్రహ్మానందానికి దారితీసే ఉత్సవం.. ఇది కేవలం ఒక పండుగ కాదు. మనసులోని అహంకారం, కాలుష్యం తొలగించి, పరమానందాన్ని రుచి చూపించే మార్గం. అందుకే భూలోకంలో బ్రహ్మదేవుడు ఈ మహోత్సవాన్ని మొదలుపెట్టాడట.