స్వగృహే ఆవాపనమ్ స్మృతిముక్తాఫల ధర్మశాస్త్రే
నదీ వృక్షాద్యలాభే తు స్వగృహే వస్త్రపూతకే ।
మృత్పాశే వా ఘటే క్షిప్త్వా భూమౌ తత్ పరిపాచయేత్ ॥
నది, వృక్షాలు లభించనప్పుడు, తన ఇంట్లోనే ఒక మట్టి పాత్రలో గానీ (మృత్పాశే), కుండలో గానీ మట్టిని వేసి, అందులో పువ్వుల నిర్మల్యాన్ని వేసి పరిపాచనం (కుళ్లిపోయేలా/ఎరువుగా మారేలా) చేయాలి.
వాయు విసర్జన – పరాశర స్మృత్యాం
శుష్కం నిర్మల్యమాదాయ చూర్ణయిత్వా తు వాయునా ।
వికీర్యేత్ పావనే దేశే న దోషో మనురబ్రవీత్ ॥
నిర్మల్యాన్ని బాగా ఎండబెట్టి (శుష్కం), ఆ తర్వాత దాన్ని చేతులతో నలిపి పొడి (చూర్ణం) చేయాలి. ఆ పొడిని గాలి ద్వారా ఎవరూ తొక్కని పవిత్రమైన ప్రకృతి ప్రదేశంలో లేదా చిన్న మొక్కలపైన చల్లవచ్చు. దీనివల్ల ఎలాంటి దోషం ఉండదని మనువు చెప్పారు.
*గుడిలో భక్తులకు ప్రసాదంగా పువ్వులు పూలమాల లభిస్తే ఎక్కడ వదిలివేయాలి?
నిర్మాల్యం పూజితం దేవైః శిరసా ధార్యతే నరైః |
తత్త్వమ్భసి నదీతోయే క్షిపేద్వా వృక్షమూలకే ||
దేవతల చేత పూజించబడిన నిర్మాల్యాన్ని మనుషులు భక్తితో శిరస్సున ధరించాలి. ఆ తర్వాత దానిని పవిత్రమైన నదీ జలాలలో (ప్రవహించే నీటిలో) కానీ లేదా ఎవరి పాదాలు తగలని పెద్ద వృక్షాల మొదట్లో (చెట్ల వేర్ల వద్ద) కానీ సమర్పించాలి.
నిర్మాల్యం లంఘయేన్నైవ న పద్భ్యాం సంస్పృశేత్ క్వచిత్
దేవ నిర్మాల్యాన్ని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ దాటకూడదు (దాటడం అంటే అవమానించడం) మరియు కాలితో తొక్కకూడదు. కాబట్టి, మురికి కాలువలలో, చెత్త కుండీలలో లేదా నలుగురు నడిచే దారులలో దేవతా ప్రసాదమైన పూలను అస్సలు పడేయకూడదు. ఇది దోషంగా పరిగణించబడుతుంది.