రామాయణ, మహాభారతాలు గురువు గురించి ఏం చెప్పాయంటే..

రామాయణం గురువు గురించి ఏం చెప్పిందంటే..

రామాయణంలో శ్రీరాముడు వశిష్ఠ మహర్షిని దేవుని సమానంగా చూశాడు. రాజకుమారుడైనా, గురువుల ముందు వినయశీలుడయ్యాడు. వినయం వలననే రాముడు “మర్యాద పురుషోత్తముడు” అయ్యాడు.

మహాభారత ఉదాహరణ..

మహాభారతంలో అర్జునుడు కృష్ణుని సారథిగా మాత్రమే కాదు, గురువుగా స్వీకరించాడు:

“శిష్యస్తే’హం శాధి మాం త్వాం ప్రపన్నం” (గీత 2.7)

శిష్యత్వం ప్రకటించిన క్షణమే గీతా జ్ఞానం ప్రసరించింది.

అష్టావక్ర గీత సారం

అష్టావక్ర గీతలో అష్టావక్రుడు జనకునికి చెప్పిన బోధ “విముక్తి కోసం అహంకారాన్ని వదిలించు.” జనకుడు రాజైనా, గురువు ముందు శిష్యుడయ్యాడు. అందుకే అతడు జీవన్ముక్తుడయ్యాడు.

ప్రజలు గురువును ఎలా చూడాలి?

1. పరీక్షించాలి – కానీ అపహాస్యం చేయకూడదు. శాస్త్రం ఏం చెబుతోందంటే.. గురువు శ్రోత్రియుడు (శాస్త్రజ్ఞుడు), బ్రహ్మనిష్ఠుడు కావాలి.
2. వినయంతో చేరాలి – గర్వంతో వచ్చినవాడు జ్ఞానం కాదు, వివాదం మాత్రమే పొందుతాడు.
3. సేవ చేయాలి – సేవ గురువుకు అవసరం కాదు; అది శిష్యుని హృదయాన్ని శుద్ధి చేయడానికి.
4. గురువును మనిషిగా మాత్రమే చూడకూడదు – గురువు దేహం ఒక పాత్ర; అందులో ప్రవహించేది పరమతత్త్వం.
8. అనుగ్రహం ఎలా లభిస్తుంది?

అనుగ్రహం డబ్బుతో కొనలేం. అది వినయంతో, విశ్వాసంతో, ఆచరణతో పొందాలి.