తిరుప్పావై – 13వ పాశురము
పుళ్ళిన్ వాయ్ కీణ్డానైప్పొల్లా వరక్కనై,
క్కిళ్ళి క్కళైన్దానై క్కీర్తిమై పాడిప్పోయ్,
ప్పిళ్ళైగళెల్లారుమ్ పావైక్క,ళమ్బుక్కార్,
వెళ్ళియెళు న్దువియాళముఱఙ్గిత్తు,
పుళ్ళుమ్ శిలుమ్బిన గాణ్ పోదరి క్కణ్ణినాయ్,
కుళ్ళక్కుళిరక్కుడైన్దు నీరాడాదే,
పళ్ళిక్కిడత్తియో పావాయ్ ! నీనన్నాళాల్,
కళ్ళమ్ తవిర్న్దు కలన్దేలో రెమ్బావాయ్
పక్షిశరీరమును ఆవేశించిన బకాసురుని నోరు చీల్చి తన్ను కాపాడుకొని, మనను కాపాడిన శ్రీకృష్ణుని, దుష్టరాక్షసుడగు రావణుని పదితలలను హేలగా చిగుళ్లు త్రుంపినట్లు త్రుంపి పారవేసిన శ్రీరాముని గానముచేయుచు పోయి మన తోడిపిల్లలందరును వ్రతక్షేత్రమును చేరినారు. లోన తుమ్మెదగల తామరపూలనుబోలిన కన్నులు గలదానా! లేడివంటి చూపులు గలదానా! శుక్రుడు ఉదయించుచున్నాడు, గురుడస్తమించుచున్నాడు. పక్షులు కూయుచున్నవి. కృష్ణవిరహతాపము తీరునట్లు చల్లగా అవగాహనమొనర్చి స్నానమొనర్పక పాన్పుపై పండుకునియుండెదవేల ? ఓ సుకుమారస్వభావా! ఈ మంచిరోజున నీవు నీ కపటముని వీడి మాతో కలసి ఆనందము ననుభవించుము.